In gesprek met buurman Rob: “Het park voelt als een verlengstuk van mijn tuin”

Voor dit interview spraken we met Rob, buurman en regelmatig bezoeker van de Groene Poort Oost. Hij woont pal naast het park en volgt de ontwikkeling al jaren met veel belangstelling. Hoewel hij geen vrijwilliger is, voelt Rob zich nauw verbonden met het park en de mensen eromheen.

Van verzet naar verbinding

Rob neemt ons mee terug in de tijd, zo’n tien jaar geleden:
“Toen waren er plannen om hier woningen te bouwen. Samen met buurtbewoners is er toen een groep opgericht om dat tegen te houden. Later kwam zelfs het idee voor een Park & Ride, en dat vonden we eigenlijk nog erger.”

Uiteindelijk verdwenen die plannen van tafel. De groep bleef bestaan en vormde, samen met nieuwe mensen, de basis voor wat nu de Groene Poort Oost is:
“Ik ben niet direct betrokken geweest bij de stichting, maar wel bij het voortraject. Het belangrijkste voor mij was dat dit géén bebouwing werd, maar een plek voor groen.”

Wonen naast het park

Rob woont direct naast de Groene Poort Oost en geniet daar elke dag van:
“Ik heb zelf een fijne tuin, maar het park is echt een aanvulling. Ik ben ontzettend blij dat hier nu een groen park ligt met bomen, struiken en ruimte voor kinderen. Het is prachtig om die ontwikkeling van zo dichtbij te zien.”

Favoriete plekken en bijzondere momenten

Een uitgesproken favoriete plek? Die heeft Rob na even te hebben nagedacht wel degelijk:
“De zandbak,” zegt hij zonder twijfel. “In de zomer zie ik vanuit huis kinderen spelen, ouders en grootouders die een krantje lezen. Zelfs als ik in mijn tuin zit, hoor ik de geluiden van spelende kinderen. Dat voelt gezellig, nooit als overlast.”

Een van zijn mooiste herinneringen is de opening van het park:
“Er was muziek en mijn dochter haalde spontaan haar saxofoon om mee te spelen. Dat typeert voor mij de sfeer: open, vrij en verbindend. Zo zie je hoe het park mensen samenbrengt.”

Ook het vijvertje dat vorig jaar is aangelegd, noemt hij met enthousiasme:
“Als ik niet zo’n fijne tuin had, zou ik daar zeker gaan zitten met een krantje.”

Ook kleinere momenten kunnen voor Rob bijzonder zijn:
“Elk moment dat er een boom wordt geplant, vind ik eigenlijk speciaal,” vertelt hij. “Ik hou van bomen. Ik zou hier graag nog meer bomen zien, vooral aan de kant van de Akersteenweg. Dat is een stuk waar nu minder wordt gelopen, maar waar extra groen veel zou kunnen doen voor de uitstraling én de biodiversiteit.”

Een plek die verbindt

Rob merkt dagelijks hoe het park verbinding creëert in de buurt:
“Je komt elkaar tegen. Ik loop bewust door het park als ik richting De Leim ga, want dat is gewoon veel mooier dan langs de straat. Het is fijn om te zien hoe vrijwilligers samenwerken en hoe kinderen hier spelen en leren.”

Vooral de betrokkenheid van scholen maakt indruk:
“Soms kijk ik ’s ochtends uit het raam en zie ik hele klassen bezig met natuurprojecten, planten of schoffelen. Dat vind ik prachtig.”

 

Blik op de toekomst

Als Rob vooruitkijkt, overheerst vooral de wens van behoud:
“Ik hoop dat de Groene Poort Oost nooit voor de uitdaging komt te staan dat de gemeente, vanwege woningnood of andere belangen, toch weer iets anders van deze plek wil maken dan een park.”

Voor Rob is het essentieel dat dit stukje groen ook écht groen blijft:
“Het zou mooi zijn als het niet alleen behouden blijft, maar zelfs nog groener wordt. Wie weet kan het park in de toekomst zelfs uitbreiden, bijvoorbeeld tot aan de overkant van het fietsbruggetje of op andere plekken in de buurt.”

Tegelijkertijd is Rob realistisch:
“Zoals eerder aangegeven zie ik graag nog meer bomen. Bomen zijn natuurlijk duur. En dit is een open, toegankelijk park dat afhankelijk is van subsidies en donaties.”

Gevraagd naar mogelijke ideeën om extra middelen te genereren, denkt hij graag mee:
“De Groene Poort Oost heeft meegedaan aan de burgerbegroting, dat vind ik heel goed. Ik hoop dat mensen uit de buurt dat ook weten en blijven steunen. Wat mij persoonlijk zou aanspreken, is een QR-code in het park waarmee je gericht kunt doneren. Bijvoorbeeld specifiek voor meer bomen.”

Ook lokale samenwerking ziet hij als kans:
“Denk aan sponsoring door winkels uit de buurt. Dat bij een bepaald besteed bedrag een deel naar de ‘sponsoring van een boom’ gaat. Dat soort initiatieven zijn niet eenvoudig, maar ze kunnen wel helpen.”

Zijn wens voor de betrokkenen van de Groene Poort Oost is duidelijk:
“Dat de vrijwilligers eruit halen wat ze erin stoppen. Dat hun plannen zoals de openluchtbioscoop of andere activiteiten kunnen blijven ontstaan, met steun van de buurt en zonder tegenwerking.”

 

Inspiratie voor anderen

Hoewel Rob zelf geen vrijwilliger is, ziet hij het park als een voorbeeld:
“Ik zou anderen willen meegeven: kom hier eens kijken. Laat je inspireren. Omarm een braakliggend terrein in je eigen wijk en maak er samen iets moois van. Dat zorgt voor verbinding in de wijk. En misschien zelfs voor een netwerk tussen de organisaties van al die groene plekjes in de stad.”

 

Dromen en ideeën

Als hij mag dromen, ziet Rob mooie samenwerkingen voor zich:
“Vanuit mijn scoutingverleden zou ik het geweldig vinden als scoutinggroepen hier een oefenkamp of overnachting doen. En misschien een akoestisch concert bij de tribune, dat zou hier perfect passen.”

En ja, hij geeft het toe:
“Dan schuif ik waarschijnlijk gezellig aan bij het kampvuur.”

 

Wat groen voor Rob betekent

Tot slot vragen we wat groen voor hem persoonlijk betekent:
“Hoe ouder ik word, hoe belangrijker het wordt. Groen geeft rust. Met het oog op klimaatverandering kan het voor mij niet groen genoeg zijn. Het gaat misschien om kleine stappen, maar het is ook bewustwording voor de generaties na ons.”

Wandelen in de natuur is inmiddels vaste prik.
“Dat had ik vroeger nooit gedacht, maar nu vind ik daar echt mijn rust. Groen, bomen, natuur: het brengt balans in een hectische samenleving.”