Ted aan picknicktafel vol met lunch en andere vrijwilligers.

Ted Asselberghs neemt afscheid maar blijft een soort freelancer

Vijf jaar geleden, 29 augustus 2020, organiseerde de Groene Poort Oost een eerste open dag. Twee verlaten voetbalvelden overwoekerd met onkruid, een vervallen clubhuis waar de krakers net uit waren vertrokken en een partytent midden op het terrein.

Daar ontmoette ik enthousiaste vrijwilligers van het eerste uur die hun plannen voor een park presenteerden. Een van hen was Simone en zij polste mij of ik zin had om een nieuwsbrief mee op te starten. Doel was toen om buurtbewoners regelmatig te informeren over de ontwikkelingen van het park. Maar ook om mensen alvast enthousiast te maken om zich aan te sluiten als vrijwilliger.

Ik had werkelijk geen idee hoe je regelmatig iets kon vertellen/schrijven over een park dat er voorlopig nog niet was. Maar ik zei wel volmondig ja.

Ted aan picknicktafel vol met lunch en andere vrijwilligers.

Digitaal vergaderen

Niet veel later werd vanwege corona een volledige lock down afgekondigd en hadden we ons eerste redactieoverleg via een Zoom Meeting. Dat betekende dus schrijven over een terrein dat niet toegankelijk was maar een park moest worden, overleggen via beeldbellen met mensen die je niet kende en content bedenken die aantrekkelijk genoeg was om te lezen voor de buurtbewoners.

Ik vond het best een uitdaging destijds (vooral die Zoom Meetings). Maar het is ons gelukt.

Zeker ook dankzij de fijne samenwerking met de andere redactieleden Lieke, Sjanine, Gonda en natuurlijk Simone.

Mooie momenten

Er zijn voor mij een paar “kersen op de taart” die nu naar boven komen: de opening van ons park in mei 2024, het grote aantal vrijwilligers waar we steeds op kunnen rekenen en het persoonlijk kennismaken met de andere redactieleden na al die lange lock downs. Dat laatste bevestigt tevens ook hoe waardevol persoonlijk contact is, elkaar ontmoeten en spreken. En laat dat nu net ook het doel zijn van ons park.

Gaandeweg nam ik ook de taak op me om mee de lunch te verzorgen tijdens de maandelijkse klusdag. Altijd weer een gezellig moment waarbij de klussende vrijwilligers behalve een broodje ook de kans krijgen elkaar te ontmoeten en te leren kennen. Echt heel leuk om te mogen doen.

De Facebookpagina beheren werd een taak die ik zelf aangeboden heb destijds. Tenslotte is het een communicatiemiddel waar we veelvuldig dankbaar gebruik van maken en dat ons een steeds groter wordende groep volgers oplevert.

picknicktafel in het park vol met lunch en vrijwilligers. Ted krijgt een cadeau.

Maar… tijd voor mij om met deze vaste vrijwilligerstaken te stoppen. Ik heb het met heel veel plezier gedaan en blijf beschikbaar voor “losse klussen” als freelancer. Dat bevalt me ook goed.

Ik wens mijn opvolger bij de nieuwsbrief, Patrick, veel plezier en succes en ik wens datzelfde voor Jan en Lisette bij de maandelijkse klusdaglunch.

Tot ziens in het park.

Ted Asselberghs (die dit stuk schreef precies vijf jaar na die eerste open dag, namelijk op 29-08-2025).