In gesprek met Jan en Huub: “Het is gewoon gezellig”

Jan en Huub wonen al 33 jaar tegenover het gebied dat nu de Groene Poort Oost is. Samen hebben zij het terrein flink zien veranderen. “Eerst waren er voetbalvelden. Toen de club verhuisde naar hun nieuwe locatie werd het een braakliggend terrein met zelfs een kraakpand. Er moest een nieuwe invulling komen. Er waren meerdere plannen. Zo wilden ze er zelfs hoogbouwwoningen maken. Daarna kwam het plan voor een Park & Ride en uiteindelijk is het gelukkig een park geworden,” vertelt Jan. Huub vult aan: “Ik ben blij dat het geen parkeerplaats is geworden, maar een park.”

Langzaam er ingerold

Dat ze uiteindelijk zelf actief zouden worden als vrijwilliger, stond niet meteen vast.
Jan vertelt: “Er was een open dag en daar zijn we toen geweest. Maar toen had ik nog niet direct zoiets van: ja, daar wil ik bij horen.” Toch groeide die betrokkenheid langzaam. “Natuurlijk, wij voelen ons betrokken bij de buurt. En dan ga je kijken van: wat gebeurt er eigenlijk, wat zijn ze aan het doen? En zo is dat eigenlijk gegroeid.”

Bij Huub ging het anders. “Volgens mij is dat gekomen door een buurman die enkele huizen verderop bij ons woont. Ik ruim als vrijwilliger rotzooi op, op en langs de weg, met het programma ‘Pick it up’ in samenwerking met CNME. Die buurman vroeg of ik dat ook in het park wilde doen. Ik zei: ‘Oké, graag.’ En zo ben ik daar langzaam ingerold.” Inmiddels is Huub actief bij het klusteam, groenteam én waterteam.

De man met de waterslang

Wie regelmatig door het park loopt, kan het bijna niet hebben gemist: Huub met de waterslang in de weer. Vooral tijdens droge periodes is het een belangrijke klus. “Dit jaar is het echt extreem warm en droog. Je hoopt dan toch dat het water geven ook echt nut heeft. En volgens mij is dat ook wel gelukt. Er worden toch wel dingen gered door het water geven.”
Jan ziet het effect ook: “Je houdt niet tegen dat het toch gaat verdorren. Maar het overleeft het. En daar doe je het voor.” Niet overal heeft water geven evenveel zin. Door de drainage van het voormalige voetbalveld stroomt het water op sommige plekken snel weg. “De drie boompjes naast de zandbak bijvoorbeeld, die hebben het zwaar,” vertelt Huub. “Je ziet ook goed aan de haagbeukhagen waar de drainages zijn. Waar drainages zijn, hebben de haagbeuken het lastiger en verdorren ze sneller.”
Toch hoeft het park volgens Huub niet overal perfect groen te zijn: “We hadden eigenlijk de drainages eruit moeten halen, maar dat zou veel geld hebben gekost. En het is uiteindelijk ook een park, niet een kasteeltuin die er perfect bij moet liggen.”

Van klussen tot lunch

Naast water geven, opruimen en het verzorgen van de vuilnisbakken zijn Jan en Huub ook nog op andere vlakken actief zoals catering en klussen. En juist dat vinden ze allebei leuk.
Jan heeft een favoriete plek: boven op het talud, waar ooit de kantine stond. “Daar heb je een mooi overzicht over het park. En je kunt daar ook heerlijk zitten.” Maar vooral de maandelijkse klusdag op deze plek is voor hem een belangrijk moment. “Een keer per maand is de klusdag en dan is er ook voor degene die komt helpen een lunch. En die lunch verzorg ik.” Dat is eigenlijk een beetje vanzelf ontstaan. “Bij de officiële opening was er bij de container een mobiele bar en ik heb daar toen achter de bar gestaan. Ik vond het leuk om mensen drankjes te serveren. En toen is dat eigenlijk een beetje begonnen.”
Gevraagd naar een favoriete plek, hoogtepunt of meest geliefde activiteit geeft Huub aan: “Ik heb niet één specifieke plek. Ik ben meer van het totaalplaatje. Ik ben ook niet zo van hoogte- en dieptepunten.” Maar als activiteit kiest hij zonder twijfel voor het klussen. “Dat vind ik heel leuk om te doen. Zowel nieuwe dingen maken als onderhoudsklusjes. Het eco-toilet, dat alleen is geopend tijdens bepaalde activiteiten, was een leuk project om aan mee te werken. En bijvoorbeeld het leggen van de zonnepanelen. En dat soort dingen.”

Er hoeft niks meer bij

Als het aan Jan en Huub ligt, hoeft de Groene Poort Oost de komende jaren niet nog voller te worden met nieuwe plannen en voorzieningen.
Jan: “Ik denk niet dat er nog veel zal veranderen. Het is nu eigenlijk alleen nog maar hoofdzakelijk onderhoud. Hoop ik. Want het moet ook geen kinderspeeltuin worden.”
Huub vult aan: “Het moet vooral een park blijven. Natuur. Die heeft vooral tijd nodig. De bomen moeten groeien. Maar ja, daar hebben we geen invloed op. Dat duurt jaren en jaren. Laat de natuur maar zijn ding doen. We moeten dus niks veranderen. Het is prima zoals het is.”
Ook het voedselbos begint steeds meer iets op te leveren. Zo werden er deze zomer al appels geplukt. Huub vertelt lachend: “Ik heb er eentje gegeten, maar ze zijn een beetje zuur. Het zijn meer appels om appelmoes van te maken.”

Veel leuke momenten

Een ‘mooiste herinnering’ kunnen ze allebei eigenlijk niet noemen. Daarvoor zijn er te veel leuke momenten geweest.
“Ik heb geen mooiste herinnering,” zegt Jan. “Wel heel veel leuke momenten. Wat ik al zei: bij de lunch iedere keer vind ik het heerlijk als de andere mensen er zijn.”
Huub denkt vooral terug aan de verschillende klusprojecten. “Zo hebben we gisteren weer wat opgeruimd en een bak gemaakt voor het grind van het pad en voor het grind van de jeu-de-boulesbaan. Een paar jaar geleden hebben we een terras gemaakt voor de container. Dat vind ik leuke dingen en daaraan heb ik de mooiste herinneringen.”
En als het aan Jan en Huub ligt, komen daar nog veel mooie momenten bij. En misschien ooit nog wel één heel bijzondere. Op de vraag welke persoon of organisatie zij nog wel eens graag iets zouden willen zien doen in de Groene Poort Oost, heeft Jan namelijk een verrassend antwoord: “Ik zou het leuk vinden als er een aflevering van Flikken Maastricht hier zou worden opgenomen.” En dan lachend: “Wie zou er dan worden vermoord?”

Kom eens kijken!

Hun wens voor bezoekers is eenvoudig: geniet van het park, maar behandel het ook met respect.
“Laten we samen het park prettig houden. Kom lekker gebruik maken van het park, maar houd je wel aan de spelregels die bij beide entrees op de borden staan.”
Vooral hondenpoep en loslopende honden zijn een ergernis. “Dit is geen hondenuitlaatplaats. Of ja, van harte welkom om de hond hier uit te laten. Ik begrijp wel dat het veel groter is dan de omheinde losloopplaatsen in de omgeving. En er is een lekkere vijver waar de honden in kunnen. Maar het is géén losloopplaats.”
Ook het verkeerd weggooien van hondenpoep zit Jan dwars. “We hebben bij de in- en uitgangen speciale hondenpoepbakken laten zetten door de gemeente. En dan gooien ze het toch allemaal daar bovenop in de vuilnisbak. Terwijl daar twee bordjes op staan met ‘Geen hondenpoep hierin’. Dan moet je toch blind zijn… Dat gaat stinken! En dat stinken, daar heb ik een hekel aan als ik de prullenbakken ga verschonen.”
Maar uiteindelijk overheerst vooral enthousiasme. Jan over het vrijwilligerswerk: “Het is gewoon gezellig. En je bent met elkaar bezig. Het is maar één dag in de maand. Of meer als je zin hebt. Het is laagdrempelig en je leert ook andere mensen kennen.”
Ook spreekt hij regelmatig mensen aan die alleen lángs het park komen over de Akersteenweg. “Dan zeg ik: ‘Heb je al eens binnengekeken? Kom eens kijken.’ Want er is voor de kinderen genoeg te doen. Er is een zandbak, er is de boulesbak, er zijn avonturenpaadjes. Kom gewoon eens kijken. Want het ziet er vanaf de Akersteenweg heel anders uit en het voelt ook anders als je er doorheen loopt.”

 

En dus is de uitnodiging van Jan en Huub simpel: Kom niet alleen langs de Groene Poort Oost, maar kom er eens ín!